Zaległych jest sporo, ale pokażę w tym momencie dwie. Z tych "szybkich" czyli kocykowo przeplatanych, które oferują niezliczone możliwości kombinacji kolorystycznych.
Śliwkowa
I śliwkowa inaczej. 😁 Wszak śliwki miewają różne kolory.
Te zawieszki są wyhaftowane nie na plastikowej kanwie, tylko na zwykłej materiałowej nieco usztywnionej (i o większych oczkach).
Pozdrowienia.
Znalazłam wreszcie fotki słoików, o których wspominałam i które bardzo mi się podobają.
To znaczy, słoiki mi się podobają, fotki jak fotki.
Ten komplet zrobiłam dla córki. Słoiki po kawie, te duże, doskonale wpasowujące się między półki w kuchennych szafkach.
Wzór oszczędny. Czarno-biała serwetka w maki, z jednym czerwonym makiem na cała serwetkę. Bardzo minimalistycznie i z zadziorem jednocześnie. Tak mi się przynajmniej wydaje.
Na każdym ze słoików serwetka jest ułożona trochę inaczej, aby jednak odróżniały się od siebie 😀.
Te słoiki dobrze się okleja, bo znaczna część ścianek jest prosta.
Pokrywki zostawiłam w stanie surowym. Doskonale pasują, no i wiadomo, że nic się nie poodkleja.
W sumie bardzo to była wdzięczna praca. I użyteczna :).
Niestety zdjęcia robione na ostatni moment.
Skrzyneczka-pudełeczko. Dawno nie pokazywałam ;).
Szybka, bo trzeba było się spieszyć, żeby wszystko doschło na czas.
Czerń i biel, bo ponoć czarny jest ulubionym kolorem (już)właściciela tej skrzyneczki.
Nie chciałam, by było bardzo sztampowo, zatem postawiłam na skosy.
Skrzyneczka jest nieduża, ale poręczna i sympatyczna. Lubię tę serwetkę, pewnie jeszcze ją wykorzystam.
A jutro poszukam zdjęć, które wiem, że zrobiłam i chcę pokazać, a których nie mogę znaleźć. A takie mi ładne rzeczy wyszły ;).
Jak w tytule. Zakładka jeszcze z lata. Kolorami bogata, żniwna nawet bym powiedziała :).
Sporo błękitu, nieco słońca.
Mogłoby jeszcze być lato, choć ta jesień, którą mam w tym momencie za oknem jest też fajna :).
Mam wielką słabość do tych ptaszków. :)
Wiecie, że to rudzik właśnie jest (prawie) głównym bohaterem "Tajemniczego ogrodu" F.C. Burnett? Nie żaden gil.
U nas rudzików jest sporo, choć chyba częściej można je usłyszeć niż zobaczyć. A może tylko ja tak mam, ze rudziki oglądam albo na Słowacji, albo na Wyspach Brytyjskich.
Kilka fotek ze spotkania u stóp Bray Head. Rudzik siedział na środku oparcia ławki i nic sobie nie robił z przechodzących nieopodal wędrowców.
Był nieruchomy do tego stopnia, że zastanawiałam się, czy jest prawdziwy. 😀
Był prawdziwy.
Żałowałam tylko, że nie udało nam się posiedzieć na tej rudzikowej ławce. Widok musiał być z niej piękny (na morze). Niestety jak schodziliśmy z góry, ławeczka była zajęta, już nie przez rudzika.
Piękny jest spotykany w niektórych częściach świata zwyczaj upamiętniania różnych osób ławeczkami. (Czy też raczej tabliczkami na ławkach).
Ta poświęcona jest Seamusowi Lawlessowi, profesorowi Trinity College z Dublina, który zginął podczas schodzenia z Mount Everestu w maju 2019 r. (prawdopodobnie zdmuchnął go wiatr). https://www.rte.ie/news/ireland/2019/0530/1052532-seamus-lawless/
Jako motto podano słowa Umaira Siddiqui, młodego indyjskiego (na ile znalazłam informacje) pisarza
"May Every Sunrise Hold More Promise
and Every Sunset Hold More Peace."
