Do zabawy wielkanocnej

Tak nieco rzutem na taśmę - wszystko dlatego, że nie miałam kiedy pozgrywać i poopisywać zdjęć. Dziś zrobiłam to hurtem i to tylko dlatego, że miesiąc mi się kończy.

Zakładka przypisana do lutego jest nieco cukierkowa, z dominującymi koralem i zielenią jako dominującymi barwami. Kojarzy mi się z... muffinkami. Ściśle rzec biorąc, te kolory mi się tak kojarzą. 

Pamiętając, że Małgosia lubi ładne tło do zdjęć, sięgnęłam na półkę i wyjęłam otrzymane przed laty wydanie samej Ewangelii św. Łukasza z kadrami z filmu "Jezus" nakręconego ściśle według tej Ewangelii. Film jest już naprawdę dość stary, ale przez to że jest wierny oryginałowi, dobrze ten wiek znosi moim zdaniem.

I to by było na tyle.,

A, jeszcze banerek.

PS.

Mam już gotowe niektóre rocznicowe zamówienia.
Bardzo proszę o przesłanie adresów na maila kontaktdoagai (małpa) gmail.com (proszę o to te Osoby, których adresów nie mam; te których adresy mam, wiedzą o tym, że je mam 😀).

Słoń i róże

 Na przekór aurze i nieco surrealistycznie.

Słoń i róże. Uważam, ze wyszło nawet nieźle.

Bardzo mi się podoba kształt tych słoników :).

Przy okazji patent na ładne kamienie: gdy pociagnie się je lakierem bezbarwnym, wszystkie kolory wyglądaja jak w wodzie.

Słoń w jarzębinie

🐘

O słoniu w jarzębinie już tu kiedyś było. O ->  tutaj. 

Tym razem słoń jest bardziej - hm - prawdziwy 😊🐘.

Podoba mi się, więc zdjęć sporo.

Pierwsze na parapecie okna w moim gabinecie.

A potem słonik przeniósł się na tło bardziej mu odpowiadajace - mój nowy afrykański obrus.☺

Obrus swoją typową afrykańskość nieco chowa w tle trzeba przyznać.

Ten słoń jest elementem nieco większego projektu majacego na celu wsparcie dla młodych ludzi w Afryce. Mam nadzieję, że spełni pokładane w nim nadzieje, czyli przyniesie parę groszy.

No i wreszcie spotkaliśmy słonia w jarzębinie!

🤭

(Choć oczywiście w zamyśle jest to podstawka pod telefon.)

Dyndadełka dyndają

 To znaczy te konkretne dyndają już gdzieś u kogoś.

Trzy podobnej wielkości. Taka seria. Robione jedno po drugim.

One są robione na sztywnej kanwie o dość dużym splocie, co widać dokładnie na zdjęciach. Robiłam je wszystkie metodą "siatki" czyli najpierw powstała jakby dolna warstwa w kratkę, a potem nakładałam wierzchnią warstwę też w kratkę. Zatem są tu oczywiście krzyżyki, ale na pierwszy rzut oka tego nie widać. 

Na pierwszym dyndadełku dominuje czerwień.

Drigie, dla odmiany, jest zielone ;)

Trzecie zaś łączy oliwkę z szarością i odrobiną czerwieni. Z tych trzech podoba mi się chyba najbardziej :).

 I to by było na tyle.

Street Food

Nam w Polsce - i pewnie w całej Europie i krajach cywilizacji zachodniej - te słowa kojarzą się z budkami z zapiekankami, bułkami, kebabem, pitą, frytkami i co tam jeszcze można kupić do zjedzenia. W Kenii jednak jest inaczej. 

Projekt "Street Food" to posiłek podawany żyjącym na ulicach dzieciom i młodzieży. W mieście Meru jest ich około 1500... Każdy z nich to inna tragiczna historia.

Zapraszam do poczytania rozmowy z Ewą, która mieszka w Kenii od blisko trzech lat. Tak, to ta sama kobieta, która doprowadziła do budowy dormitorium w Shalom Home. 👌😁

O, tutaj jest ten wywiad o chłopakach.

Jeżeli ktoś może, będziemy bardzo wdzięczni za wsparcie. Ale wsparciem jest też pokazanie tego adresu, artykułu innym. Bo może ktoś inny w danej chwili może wspomóc. Albo zna kogoś, kto może pomóc.... 

Żaden grosz nie będzie zmarnowany.

→ Tutaj jest link do zbiórki - oczywiście wisi też po prawej stronie bloga w wersji komputerowej.

"Koszt ciepłego dania w zależności od menu na dany dzień to 5-7 zł. Ryż z kapustą, fasola, kukurydza – solidny posiłek nie raz uratował im życie. – Nie zawsze jest to łatwe spotkanie. Część chłopców jest uzależniona. Wąchają klej. Wpadają w stan otępienia, żeby zapomnieć o głodzie i ciężkim życiu. Bywają roszczeniowi, agresywni. Z drugiej strony jest w nich chęć zmian, powrotu do szkoły. Normalnego życia – zaznacza Ewa".

Dziękuję