W sam raz na dzisiejszą równonoc. Choć kolory za oknem nie tak piękne :)
Niebo niebieskie to główny element ostatnich dni. Z jednej strony radość, z drugiej - potrzeba wody.... Cieszę się jednak piękną pogodą, rozważam, czy zanosić kurtkę zimową do reperacji kieszeni już, czy poczekać, letnie spodnie za to na pewno trzeba już podłożyć... Choć - kto wie czy w obliczu wydarzeń w rejonie Zatoki Perskiej polecimy na ten nasz misyjny koniec świata. Tam najwygodniej było się przesiadać...
Zakładka zatem z niebem i całą wiosenną niebieskością.
Tym razem też krzyżyki, nie przeplatanki, na odwrocie cienki filc. I to tyle na dziś. Śmigam do innych zajęć.
Pierwszy pokazywałam jakiś czas temu, o tutaj (KLIK). Kolejny (prawdę mówiąc, powstawały prawie równolegle, dużo wtedy zakładek robiłam) jest bardziej kolorowy, bardziej nawet witrażowy. Tzn. bardziej mi się kojarzy z noszonym w umyśle archetypem witraża.
Czarne linie zamieniły zupełnie zwykłą zakładkę w coś zdecydowanie ładniejszego.
Pozdrawiam w kolejny słoneczny dzień - ale z katarem.
Trochę ostatnio jestem w ruchu, to znaczy w podróży, i cieszę się każdym drobiazgiem mówiącym, że już na nowo przyroda budzi się. Wiem, że to mało błyskotliwe, a jeszcze bardziej mało odkrywcze stwierdzenia, ale co roku mam z tego tyle radości. Bardziej trzeba się pilnować, żeby nie zagubić tych drobiazgów w pędzie życia.
Ale zacznę od wesołej, szafirkowej zakładki na meksykańskim tle.
I w zbliżeniu. Podoba mi się, że widać skomplikowany układ nici. :)
I jeszcze trochę wiosny.
Zaległości w czytaniu Waszych blogów będę nadrabiać wieczorem 😃
Pamiętacie taką piosenkę bodajże Kabaretu Otto "Idzie sobie wiosna, słychać świergot ptaka .." ("Głupie, nie?")
Piosenka piosenką, ale idzie, idzie.
Wczoraj
A dzisiaj...
Na tym dolnym zdjęciu trudniej dostrzec te klucze. Ale leciały że cztery. I wszystkie na północ!
Więc proszę darować mi jakość fotografii i cieszyć się informacją.
(Bo śpiewające sikorki to i przy zamkniętym oknie słychać).
🌿🦆🪿
