Złotopolskojesienna

Najpierw były góry. Czerwieniejące, rudziejące i złocące się niezliczonymi odcieniami. Z domieszką purpury nawet, jak się dobrze przyjrzeć...

Potem był liść klonu znaleziony w pustej Kościeliskiej. W tym samym kolorycie. Udało się przywieźć go do domu. (Jak dobrze jest nosić ze sobą mapę, w której można przechować taki liść w plecaku ;) ) Na zdjęciu już spryskany lakierem dla trwałości i połysku.

A teraz jest jeszcze zakładka.  :)

Bransoletka wrześniowa

Taki drobiazg.
Przywiozłam z wakacji pęczek kolorowych rzemyków. Kusiły i kusiły urodą, a nie miałam na nie pomysłu. Aż wreszcie wybrałyśmy się ze Średnim Kamzikiem do jednej z sieciówek w celu nabycia spódniczki. I tam zobaczyłam bransoletkę z cienkich (cieńszych niż moje) rzemyków, jednolitą w kolorze i beznadziejnie prostą w wykonaniu. Za stosowną sumę rzecz jasna. Gigantyczną, jeśli wiemy, że ja za każdy rzemyk płaciłam 50 groszy polskich. No i zaadaptowałam pomysł, przerobiłam ciut po swojemu, wykorzystałam srebrne koraliki z wisiorka, kóry niedawno "się" rozerwał... I mam coś, co daje mi wiele radości. O ile nie zapomnę założyć :)

Dostałam też pozwolenie na publiczne pochwalenie Najmłodszego Kamzika, który wykazał się szkolną pracą z zakresu decoupage'u. Dodajmy, iż do tej pory wydawało mi się, że prace ręczne nie są jego najulubieńszym zajęciem. A jednak... Kwiatek w wazoniku jest sztuczny.

Sto

Nie, nie lat.
Ot, uzbierało się pisaniny i to jest mój setny post na blogu.
Zastanawiałam się czy w ogóle coś pisać na ten temat. Znaczy o tej setce. Bo to jest owszem, okrągła liczba, ale cóż to za liczba wpisów, kiedy inni liczą je w tysiące!
Niemniej jest to dobra okazja do podziękowania Tym, Którzy Czytają, Tym, Którzy Komentują, a szczególnie Tym, którzy stają się osobami Coraz Bliższymi, a nawet Poznanymi w Realu.
Zatem

DZIĘKUJĘ!

P.S. T tak sobie jeszcze pomyślałam, że warto z tej okazji przypomnieć obietnicę złożoną jakiś czas temu. Jakoś taka zakurzona się zrobiła, więc warto zdmuchnąć kurz i może się przyda jeszcze. Jednym słowem - jeśli ktoś chciałby otrzymać zakładkę z unikalnej serii "z cytatem" (cytat można wybrać samemu albo zdać się na mnie ;) ), dla siebie lub dla kogoś innego, proszę o zgłoszenia. Dodam, że seria jest bardzo krótka, powstały dopiero trzy takie zakładki, pierwsza powędrowała do Bardzo Szacownej Osoby, dwie pozostałe do Kochanych D. i E. Sama Elita, w najlepszym znaczeniu tego słowa :)

Kwadratowo i podłużnie

Gdy zaczynałam wyszywać tę zakładkę, skojarzenie miałam takie właśnie jak w tytule - bo zaczynałam od ciemnych kwadratów połączonych dłuższym lub krótszym prostokątem. A w sumie wyszło coś ciut innego jednak niż (w moim odczuciu) sugeruje tytuł. Zakładka zrobiła się kolorowa, z wieloma odcieniami (wykorzystaniem resztek między innymi), pogodna, odstraszająca jesienne słoty (mam nadzieję że jeszcze mamy po drodze kolorowy październik).
Ach, gdyby tak udało mi się robić jedna zakładkę na tydzień przez całą jesień i zimę (i wiosnę)... Nierealne. Ale pomarzyć wolno :)
Za oknem słońce adekwatne do obrazka, który prezentuję niżej. I wciąż jeszcze zielono, zielono...
A ja muszę posprzątać i popracować :)

Na pozór zwykłe przejście - update

Cierpliwi Czytelnicy wiedzą o mojej dziwnej pasji-nie pasji oglądania i dokumentowania ciekawych znaków drogowych. Niektórzy nawet uzupełniają moje zbiory, za co należy im się szczególna wdzięczność! Nie każdy potrafi wspierać zwariowane pomysły i dziwactwa...
Tutaj jest jeden z wpisów na temat znaków, dotyczący panów w kapeluszach i gangsterów. Na Słowacji. Ponieważ w kwestii kapeluszy coś drgnęło, zamieszczam stosowne zdjęcie. Niektórzy pewnie nie wierzyli już, że kiedykolwiek będzie można przejść przez ulicę z innym nakryciem głowy... Pozostaje jednak bez odpowiedzi pytanie eNNki co mają robić kobiety...

I jeszcze jedno zdjęcie, które rozbawiło nas niepomiernie. Tym razem ostrzeżenie komu nie wolno wychodzić z parkingu... Czyż nie urocze? Naprawdę jestem pod wrażeniem. I ten zawadiacki krok...